Anacreonta 44
“Let’s mix the Loves’ rose
In with Dionysus.
Once we fit that fine-leaved
Rose to our temples,
Let’s drink and giggle.
Rose, the best blossom,
Rose, the spring’s crush,
Rose, a pleasure even to gods,
Rose, the flower Aphrodite’s child
Uses to tie up his pretty curls,
When he dances along with the Graces.
Crown me! And while I play
The lyre in your sacred places, Dionysus,
I will dance, my head covered
With garlands of rose
Alongside a deep-chested girl.”
τὸ ῥόδον τὸ τῶν Ἐρώτων
μίξωμεν Διονύσῳ·
τὸ ῥόδον τὸ καλλίφυλλον
κροτάφοισιν ἁρμόσαντες
πίνωμεν ἁβρὰ γελῶντες.
ῥόδον, ὦ φέριστον ἄνθος,
ῥόδον εἴαρος μέλημα,
ῥόδα καὶ θεοῖσι τερπνά,
ῥόδον, ᾧ παῖς ὁ Κυθήρης
στέφεται καλοὺς ἰούλους
Χαρίτεσσι συγχορεύων·
στεφάνου με, καὶ λυρίζων
παρὰ σοῖς, Διόνυσε, σηκοῖς
μετὰ κούρης βαθυκόλπου
ῥοδίνοισι στεφανίσκοις
πεπυκασμένος χορεύσω.
